يُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ عام است و افضل مصاديق امير المؤمنين ( ع ) است . وَ إِنْ تَوَلَّوْا اعراض كردند از استغفار و توبه و باعمال زشت خود ادامه دادند فَإِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ تعبير بخوف با اينكه يقين است اهل عذاب هستند براى اينست كه ممكن است قبل از رسيدن اجل متنبه شوند و تائب گردند و ايمان آورند و نجات پيدا كنند اگرچه بعيد است لذا تعبير بخوف فرموده و احتياج به اين نداريم كه بگوئيم خوف بمعنى يقين است چنانچه مفسرين گفتند عَذابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ تعبير بكبير براى اينست كه تمام خصوصيات آن روز بزرگ است طول زمانش پنجاه هزار سال ، رحمت ، مغفرت ، شفاعت ، نعم بهشت ، عذاب جهنم ، حساب ، ميزان ، صراط تمام در غايت عظمت و بزرگى است از هر جهت كبير است [ سوره هود ( 11 ) : آيه 4 ] إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 4 ) بسوى خداوند است بازگشت جميع شماها و او بر هر چيزى توانا است . إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ گذشت در جمله إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ اينكه خداوند احاطه قيوميت دارد بجميع موجودات امكانيه ، قرب و بعد ندارد ، مكان و محلى از براى او نيست چنانچه مجسمه گفتند كه بر تخت جلوس دارد كه عرش الهى است و خلق اولين و آخرين را مىبرند پاى عرش و مورد سؤال و جواب ميشوند ، و مراد از رجوع اليه رجوع بمحكمه عدل الهى است كه هر كس را بجزاى خود مىرساند مؤمن و كافر ، مطيع و عاصى ، عادل و فاسق ، صالح و طالح ، موحد و مشرك ، ظالم و مظلوم . وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ قدرتش غير متناهى است و از صفات ذاتيه ذات اضافه است و عين ذات است هر كه را نجات بخشد احدى را نميرسد جلوگيرى كند و اعتراض نمايد و هر كه را عذاب كند احدى را قدرت نيست بر دفع و رفع آن